(संसारका १७५ देशमा पढिने, फोहोरी राजनीतिबाट पुरै अलग, संसारभर छरिएर रहेका नेपालीहरुको साझा, स्वतन्त्र, अनलाइन पत्रिका www.NepalMother.com, एउटा क्लिकमा सबैथोक)

20130806

दिल्ली दौडको पछिल्ला प्रतियोगी बनेका छन् नेपाली कांग्रेसका सभापति सुशील कोइराला !

दिल्ली दौड र माधव नेपालको जनमत संग्रह !?

पाखण्डीपना कहाँ देखिन्छ भने दिल्ली दौडमा लामवद्ध हाम्रा नेतृत्व त्रिभुवन अन्तराष्टिय विमान स्थलसम्म राष्ट्रियताको खुबै चर्का कुरा गर्छन् । तर, इन्दिरा गान्धी विमानस्थलमा अवतरण हुनेबित्तिकै राष्ट्रवाद एकाएक चाकडीवादमा विसर्जन हुने गर्दछ 

jwala- भीम राई ज्वाला
दिल्ली दौडको पछिल्ला प्रतियोगी बनेका छन् नेपाली कांग्रेसका सभापति सुशील कोइराला । उनी आइतबार दिल्ली यात्रामा निस्किएका हुन् । यो दौडको श्रृंखलामा एमाओवादीका अध्यक्ष प्रचण्ड, कांग्रेसकै बरिष्ठ नेता शेरबहादुर देउवा र एमालेका बरिष्ठ नेता माधव नेपाल सहभागी भैसकेका छन् । बैशाख दोस्रो साता प्रचण्डबाट सुरु भएको दौडमा सुशील चौथो प्रतियोगी हुन् ।
पाखण्डीपना कहाँ देखिन्छ भने दिल्ली दौडमा लामवद्ध हाम्रा नेतृत्व त्रिभुवन अन्तराष्टिय विमान स्थलसम्म राष्ट्रियताको खुबै चर्का कुरा गर्छन् । तर, इन्दिरा गान्धी विमानस्थलमा अवतरण हुनेबित्तिकै राष्ट्रवाद एकाएक चाकडीवादमा विसर्जन हुने गर्दछ । नेपाल आइपुग्दा गोपीकृष्ण कहो मात्र बाँकी रहन्छ ।
प्रचण्डदेखि माधव नेपालसम्म
हाम्रा प्रतियोगीहरुको मानसिकता यस्तो छ कि प्रचण्ड दिल्लीप्रति लचकता देखाउँदै द्वन्द्वकालमा भारतलाई गरेको गाली र विस्तारवादी आरोपबाट उन्मुक्त हुन चाहान्छ, जसको उदाहरण चीन जाँदा पनि भारतीय राजदुत जयन्तप्रसादले अनुमति दिनुपर्ने अवस्था रह्यो । पछि सुनियो कि कांग्रेस आईकी अध्यक्ष सोनिया गान्धीलाई नभेट्नुले उनको यात्रा खल्लो भयो रे । उनले भारतका शक्तिशाली कर्मचारी र पूर्वकर्मचारीसँग विगतको गल्तीप्रति माफी दर्शाएरै फर्के । शेरबहादुर देउवाको कुरै नगरौं । कांग्रेस भनेको भारतको नेपाल ब्रान्चजस्तै हो । सुशील कोइरालालाई पहिले नबोलाई भारतले देउवालाई किन बोलाए ? अब कांग्रेसमा मुख्य शक्ति देउवा नै हुन् भन्ने हल्लीखल्ली कांग्रेस र कांग्रेस इत्तरमा मज्जैले चल्यो । देउवा दंग परेर फर्किए । उनलाई पनि के लाग्यो भने सुशीलभन्दा मै महत्वपूर्ण तर यिनीहरुलाई थाहा
हुनुपर्ने हो फुटाऊ र शासन गर भन्ने साम्राज्यवादी तथा विस्तारवादीहरुको मूल अस्त्र हो ।
माधवकुमार नेपालको दिल्ली यात्राले पनि सञ्चारजगतमा राम्रै चर्चा पायो । तर, उनको यात्रा हल्ला गरिएजतिको महत्वको होइन भनी भारतीय अधिकारीले खुलासा गरे । दिल्ली उड्नु अघिसम्म संविधानसभाको विकल्प छैन, कसैले यस्ता कुरा सोच्छन् भने त्यो नेपालको लोकतन्त्र, संघीयता र परिवर्तन विरोधी हो भन्थे । दिल्ली दौडबाट फर्किएपछि माधव नेपालको गोपीकृष्ण कहो सुरु भइसकेको छ । उनले भन्न थालेका छन्, निर्वाचन नभए जनमतसंग्रह गर्नु पर्छ ।
सुशील भारत घुँम्दैछन् । दिल्लीले गोपीकृष्ण कहो चाँडै र सहजै अनुकरण गर्न सक्ने राम्रो क्वालिटीको सुगाका रुपमा लिने गर्दछ । सायद नक्कलका बान्की कपी गर्दैछन् उनको पेष्ट कस्तो हन्छ, चार दिनपछि थाहा भइहाल्छ ।
यसरी दिल्लीले हाम्रा नेताहरुको एक-एक गरी नाडी छाम्ने हेतुले दौडको आयोजना गरेको छ । स्पष्ट छ, खिलराजपछि स्थान सुरक्षित गर्ने आ-आफ्ना एजेण्डा कुनैले छुटाउने छैनन् दिल्लीसमक्ष त्यही एउटा अवसरका लागि पालैपालो दिल्ली पुगेका हाम्रा नेताहरु दक्षिण एशियामा शक्तिशाली बन्ने केमिकल मिश्रीत दिल्ली ब्राण्डेड ललीपप चाटेर फर्किदैछन् र भन्दैछन् नेपालको राष्ट्रिय स्वाधीनता र राष्ट्रिय अखण्डताका लागि हामी ज्यान दिन तयार छौं ।
आखिर के हो दिल्ली दौडको मूल उद्देश्य ?
१. दिल्लीले ज्ञानेन्द्रलाई हटायो, के अब फेरि ज्ञानेन्द्रलाई राजगद्दीमा फर्काउन चाहन्छ ? पछिल्लो समय पूर्वराजा ज्ञानेन्द्रको देश दौडाहा र राहत वितरण जस्ता चलखेलले त्यही कुराको पुष्टि गर्छ ।
२. दिल्ली संविधानसभाको निर्वाचनबारे मुखमा रामराम बगलीमा छुरा भनेझै व्यवहार गरिरहेको त छैन ? खास अर्थमा दिल्ली नेपालमा संविधानसभाको निर्वाचन पक्षमा स्पष्ट छैन तर खुलेरै निर्वाचनको विपक्षमा बोल्न नमिलेपछि नेपालका प्रमुख दलहरुलाई बोलाएर आफ्नो इन्ट्रेस्ट क्रमिक शेयर गरिरहेको पो छ कि ? साँचों अर्थमा नेपाली राजनीतिमा जति संक्रमणकाल तन्किइरहन्छ, दिल्ली मिशनलाई त्यति नै अनुकूल बन्ने छ ।
३. संविधानसभाको निर्वाचन भयो भने नेपाल संघीय राज्य बन्नेछ । तर, नेपाल संघीय राज्यबन्दा दिल्लीलाई बेफाइदा छ । त्यसकारण पनि संघीय राज्य निर्माणको मुहान भनेको संविधानसभाको निर्वाचन भएकाले यसको मुहानलाई थुन्ने प्रयास दिल्ली दौडको रुपमा मुखरित भइरहेको त छैन ?
दिल्ली लामो समयदेखि जोडघटाउ गरिरहेको छ कि केन्द्रीकृत नेपालका नेताहरुलाई नियन्त्रण गर्न जति सहज छ, संघ राज्यका प्रमुखहरुलाई एकमुष्ठ नियन्त्रण गर्न दिल्लीलाई चुनैतीपूर्ण हुनेछ । चीनको पायक पर्ने नेपालका संघहरु त झन दिल्लीका लागि अभिशाप हुनेछन् ।
४. आफ्नो स्वार्थ पूरा गर्ने दिल्लीको उत्तम माध्यम नेपालका मधेशवादी दलहरु थिए । त्यहीबाटो भएर दिल्ली दलाली नेपालको राजनीतिसम्म प्रबाहित भइरहेको थियो । नेपालमा संघ राज्य निर्माणको बहस चलिरहँदा मधेशवादी दलहरुले समग्र मधेश एक प्रदेशको असम्भव माग तेस्र्याएका थिए । त्यो अरु कुनै बाटो नभई दिल्लीको बाटो भएर आएको गलत माग थियो । तर, लोभ र डाहाले ग्रस्त मधेशी नेताहरुकै कारण मधेशवादी दलहरु विभिन्न टुक्रामा छिन्नभिन्न भएपछि दिल्लीको सहज बाटा असजिलो भएको छ । त्यही भएर पनि दिल्लीले मधेशी नेताहरुलाई नबोलाई अन्य दललाई मात्रै दिल्ली दौड प्रतियोगितामा सामेल गराएको त होइन ? मधेशी नेतालाई मात्रै बोलाउँदा दिल्लीको गोप्य पोल खुल्ने डरले पनि दिल्लीले अहिलेसम्म मधेशीको नाम टिपेको छैन । अब निर्वाचनको मितिअगावै कुनै मधेशी नेतालाई दिल्ली बोलाइएछ भने कुनै अनर्थ नमाने हुन्छ ।
नेपाली राजनीतिमा दिल्लीको प्रभाव
भारतीय समर्थन र विरोधविना नेपाली राजनीतिको सिन्को ओल्लो छेउबाट पल्लो छेउसम्म सरेको छैन । ००७ सालमा राणा शासन अन्त्य गर्न राजा त्रिभुवनलाई दिल्लीले साथ दियो । ०१७ सालमा राजा महेन्द्रले दिल्लीकै समर्थनमा कु गरेका थिए । ०४६ सालको प्रजातान्त्रिक आन्दोलनको सफलतादेखि लिएर कम्युनिष्ट र कांग्रेसलाई एक ठाउँमा उभ्याउने काम पनि दिल्लीले नै गरेको हो । दिल्लीले सेल्टर नदिएको भए १० वर्षे माओवादी विद्रोह सम्भव नै थिएन । ०६३ सालको परिवर्तनको जग सात राजनीतिक दलहरुबीचको. १२ बँुदे सहमति हो, जुन दिल्लीमै भएको थियो ।
सतहमा हेर्दा नेपालको लोकतान्त्रिक परिवर्तनका लागि दिल्लीले लामो समयदेखि साथ दिँदै आइरहेको देखिन्छ । साँचो अर्थमा भने त्यस्तो होइन भन्ने बुझ्न जरुरी छ । कुनै विषयमा साथ दिएको जस्तो गर्ने र साँच्चिकै परिवर्तनको दिशामा पुग्दा त्यसलाई रोकेर परिवर्तनका बाधक शक्तिलाई अप्ठ्यारो पार्ने दिल्लीको नकारात्मक भूमिका नेपालका लागि सर्वथा बाधक र घातक सावित भइसकेको छ । यति हुँदाहँुदै पनि निकट भविश्यमा हुन लागिरहेको संविधानसभाको दोस्रो निर्वाचनमा पनि नेपालका सबै राजनीतिक दलहरुलाई दिल्लीकै साथ चाहिएको छ । यो दौडलाई नियाल्दा लागिरहेको छ, इमान्दार भएजस्तो अभिनय गरिरहेको बिरालोका सामु मुसाहरु ताँती लागेर दर्शन गर्न गइरहेका छन् र भन्दैछन् प्रभो हाम्रो जीवनदाता ।
दिल्ली दौड एकसाथ नभएर फरक-फरक छ । नतिजा कस्तो आउँछ र कसको पक्षमा आउँछ, यसै भन्न सकिन्न । तर, नेपाली जनताले ००७ सालदेखि बुझ्दै आएको कुरा के हो भने परिणाम नेपाल र नेपाली जनताको पक्षमा हुनेछैन । नेपालको स्वाधिनता र राष्ट्रिय अखण्डताका पक्षमा हुने छैन । नेपाल र नेपालीको अहितमा हुने त्यही कुटिल प्रतियोगितामा नेपालका राजनीतिक दलका नेताहरुले दिल्लीका उस्ताद सामु किनाराका साक्षी बनेर स्वीकारोक्तिको हस्ताक्षर धस्काएर आउने गरेका छन् । यसपटकको दौडको उद्देश्य पनि शायद त्यही नै हो ।
नेपालको तालाचाबी आफ्नो धोतीको फेरोमा पोको पारेर करिव सात दशकदेखि दिल्ली नेपालमाथि हावी भइरहेको छ । सरकार ढाल्नुपर्‍यो दिल्लीको साथ, सरकार बनाउनुपर्‍यो दिल्लीको सहयोग । प्रधानमन्त्री, मन्त्री बन्नु बनाउनुपर्‍यो दिल्लीको समर्थन । यहाँसम्म कि मन्दिरको पुजारी नियुक्त गर्नु पर्दासमेत दिल्लीको स्वार्थ । संविधानसभाको दोस्रो निर्वाचनको मिति नजिकिँदैछ निर्वाचन सम्पन्न गर्ने काम राजनीतिक दलहरुको हो, तर दिल्लीले के भन्छ ? नेताहरुलाई त्यही चिन्ता छ र त दिल्ली दौडमा छन् । उनीहरु क्रमशः सोध्दैछन् प्रभो के गरौं ?
राष्ट्रियताका सवालमा दलहरु एक भइदिएका थिए भने नेपालको यो दुर्दशा हुने थिएन कम्तीमा पराधीनताको मानसिकताबाट मुक्त हुन्थे र देश र जनताको भविश्य आफैंले कोर्ने हिम्मत गर्थे भने पनि राष्ट्रिय स्वाधीनता दिल्लीको गुलाममा लिलाम हुने थिएन ।
लेखक एमाले सुनसरीका नेता हुनुहुन्छ 

भाजपा अध्यक्षले कोइरालालाई भने-नेपाल हिन्दु राष्ट्र होस्

२२ साउन, नयाँदिल्ली । भारतीय जनता पार्टीका अध्यक्ष राजनाथ सिंहले नेपाल पुनः हिन्दु राष्ट्र होस भन्ने आफ्नो चाहना भएको बताउनु भएको छ ।
भारत भ्रमणमा रहेका नेपाली कांग्रेसका सभापति सुशील कोइरालासँगको भेटमा सिंहले भारतीय जनता पार्टीले नेपालमा निर्वाचन भएर स्थायीत्व सहित लोकतन्त्र संस्थागत भएको र हिन्दु राष्ट्र कायम भएको हेर्न चाहेको स्पष्ट पार्नुभयो । यद्यपि उहाँले हिन्दु राष्ट्र होस भन्ने आफूहरुको चाहना भए पनि त्यसको लागि नेपालमा कुनै पनि किसिमको हस्तक्षेप गर्ने पक्षमा नरहेको बताउनु भयो । उहाँले भन्नुभयो-’हामी नेपालमा राजनीतिक स्थायीत्व, विकास र अखण्डता चाहन्छौं ।’
मंसिर ४ मा कुनै पनि हालतमा निर्वाचन हुनु पर्नेमा जोड दिदै भाजपा अध्यक्ष सिंहले निर्वाचनबिना नेपालको राजनीतिक गतिरोधले निकास नपाउने र नेपालमा स्थायीत्व नहुने बताएको थियो ।
प्रतिउत्तरमा कोइरालाले नेपालका राजनीतिक दलहरुवीच निर्वाचनलाई लिएर सकारात्मक छलफल भइरहेकोले सबै दलहरु निर्वाचनमा जाने विश्वास ब्यक्त गर्नै निर्वाचन भएरै छाड्ने बताएको छ ।
 निर्वाचनपछि सहयोगमा बढाउने आश्वासन
भारतीय विदेशमन्त्री सलमान खुर्सिदले निर्वाचन भएर राजनीतिक स्थायीत्व भएपछि नेपालको आर्थिक विकासका लागि भारतले दिदै आएको सहयोगमा बृद्धि गर्ने प्रतिबद्धता जनाउनु भएको छ ।
भारत भ्रमणमा रहेका नेपाली कांग्रेसका सभापति सुशील कोइरालासँगको दिवाभोजसहितको भेटवार्तामा खुर्सिदले नेपालमा राजनीतिक स्थायीत्व नभई विकास नहुने भएकोले निर्वाचन अपरिहार्य भएको बताउनुभयो ।
उहाँले प्रमुख दलहरु लचक भई असन्तुष्टहरुलाई निर्वाचनमा ल्याउन प्रयास गर्नु पर्ने तर, कुनै दल नआउँदैमा नेपालको भविष्य र राजनीतिक गतिरोधको निकाससँग जोडिएको निर्वाचन रोकिन नहुने बताउनु भयो । नेपालको लोकतन्त्रको स्थायीत्वको लागि समेत निर्वाचन अपरिहार्य भएकोले निर्वाचनकालागि लोकतान्त्रिक दलहरु मिलेर अघि बढ्नु पर्ने उनको सुझाव थियो । भेटमा नेपाल र भारतीय सीमा क्षेत्रमा देखिएका डुबानको समस्या समाधान गर्न दुबै देशको संयुक्त संयन्त्र निर्माण गरेर अघि बढ्ने सहमति भएको छ ।
भेटमा कांग्रेस सभापति कोइरालाले असन्तुष्ट दलहरुसँग सकारात्मक छलफल भएकोले निर्वाचनको बातावरण निर्माण भएर मंसिर ४ गते नै निर्वाचन हुने बताउनु भएको छ ।
भारत भ्रमणमा रहेका नेपाली काँग्रेसका सभापति सुशील कोइरालाले सत्तारुढ काँग्रेस आईकी अध्यक्ष सोनिया गान्धीलाई नेपाल भ्रमणको निम्तो दिनु भएको छ । मंगलवार भएको भेटवार्ताको क्रममा कोइरालाले भारतको सबैभन्दा घनिष्ठ छिमेकी नेपालको भ्रमण अहिलेसम्म नगरेको भन्दै गान्धीलाई नेपाल भ्रमणमा आउन निम्तो दिनु भएको हो ।
जवाफमा गान्धीले आफू नेपाल भ्रमणमा आउन लालायित भएको भन्दै नेपालमा संविधानसभाको निर्वाचन भएर संविधान बनेपछि आफू नेपाल भ्रमणमा आउने प्रतिबद्धता ब्यक्त गर्नु भएको थियो । कोइरालाले नेपालका राजनीतिक दलहरुवीच सहमति र सहकार्यको वातावरण बन्दै गएकोले आमसहमतिमा आगामि मंसिर ४ गते संविधानसभाको निर्वाचन हुने भन्दै गान्धीलाई आश्वस्त पार्ने प्रयत्न गर्नु भएको थियो । उहाँले नेपालको निर्वाचनको लागि भारतीय सहयोग र सदभाव आवश्यक रहेको भन्दै त्यसकोलागि समेत अपिल गर्नु भएको थियो ।
कोइरालाले भारतीय स्वतन्त्रता संग्रामदेखि नै नेपाली काँग्रेस र भारतीय काँग्रेस आईवीच सुमधुर सम्बन्ध रहँदै आएको भन्दै त्यसलाई निरन्तरता दिनु पर्नेमा जोड दिनु भएको थियो । उहाँले नेपाली काँग्रेस र काँग्रेस आईका संस्थापक नेताहरुवीचको सम्बन्ध पनि स्मरण गराउनु भएको थियो । गान्धीले नेपालको राजनीतिक गतिरोधको अन्त्य र लोकतन्त्रको संस्थागत विकासकोलागि निर्वाचन अपरिहार्य भएको भन्दै जसरी पनि मंसिर ४ मा घोषित निर्वाचन हुनु पर्ने धारणा राख्नु भएको थियो । भारत शान्त, स्थायित्व भएको समृद्ध नेपालको पक्षमा रहेको भन्दै उहाँले त्यसकोलागि सबै खाले सहयोग गर्न तयार रहेको स्पष्ट समेत पार्नु भयो । कोइरालाले मंगलवार नै भारतीय जनता पार्टीकी संसदीय दलकी नेतृ शुष्मा स्वराजसँग पनि भेटवार्ता गर्नु भएको थियो ।

दिल्लीले छाम्दैछ नेपाली नेताहरुको नाडी !

dipesh-kc- दीपेश केसी
नेपाली कांग्रेसका सभापति सुशील कोइराला दिल्ली भ्रमणमा निस्कनुभएको छ । कोइरालाभन्दा अघि माधव नेपाल, शेरबहादुर देउवा र प्रचण्डलाई दिल्लीले छुट्टाछुट्टै बोलाएर नाडी छामिसकेको छ । आखिर किन बोलाइरहेको छ दिल्लीले यसरी नेपाली नेताहरुलाई ?
वीपी पुत्रहरू पिताको विचारबाट यताउता हुन चाहँदैनन् । विचारलाई व्यवहारमा लागू गर्न र विकसित गर्न खासै योगदान दिन नसकेका प्रकाश कोइराला र सशांक कोइराला दुवै सक्रिय राजनीतिमा छन् । भारतले राजा फाल्यो र भारतले फर्काउने दाबी गर्छन् प्रकाश । काँग्रेसप्रति भारत नरम छैन भन्ने बुझाइ सशांकमा छ । वीपीलाई जवारहरलाल नेहरूले पेलेकै हुन् । नेहरू स्वयं वीपीका साथी थिए । त्यसबाहेक भारतका नाम चलेका राजनीतिज्ञहरूको वीपीसँग सुमधुर सम्बन्ध थियो । ०१७ सालमा राजा महेन्द्रले कू गरी वीपीलाई जेल हाल्दा राजनीतिक तहमा रहेको वीपीको सम्बन्धले काम गरेन । देशको स्वार्थलाई हेरेर भारतीय नेताहरूले प्रतिक्रिया देखाए । महेन्द्रको कदमलाई भारतले विरोध गरेको भए कू सम्भव थिएन । २००७ सालयता भारतको समर्थन र सहयोगविना नेपालमा ठूला परिवर्तनकारी घटनाहरू भएका छैनन् । यो तीतो सत्य हो ।
भारतीय समर्थनविना आफ्नो पल्ला भारी नहुने भूराजनीतिक यथार्थलाई वीपी पुत्रहरूले जस्तै अरूहरूले स्वीकारिसकेका छन् । माओवादीले दश वर्षे ‘जनयुद्ध’ भारतमा आधार बनाएर लड्यो भन्नेहरू छन् । एसडी मुनीले पुस्तकमार्फत् तथ्यहरू उजागर गरिसके । राजा त्रिभुवनले राणाशासन अन्त गर्न भारत पसी ऊर्जा प्राप्त गरेका हुन् । ०४६ सालको परिवर्तनका लागि काँग्रेस र कम्युनिष्ट मिलाउन भारतले नै भूमिका खेल्यो । ०६३ सालको परिवर्तनको आधार १२ बुँदे सम्झौता भारतको रहोवरमा दिल्लीमा भएको थियो । गणतन्त्र घोषणामा भारतीय भूमिकाबारे जिम्मेवार नेताहरू स्वयं बोल्छन् । भारत नेपालको राजनीतिमा विगत सात दशकयता हावी भइरहेको छ । अबको चुनावमा सबैलाई उसैको साथ चाहिएको छ ।
देशमा चुनावभन्दा चुनावका लागि साथ लिन नेताहरू दिल्ली धाइरहेका छन् । यसै वर्ष एनेकपा माओवादीका अध्यक्ष प्रचण्डबाट शुरू भएको दिल्लीयात्रा नेपाली काँग्रेसका सभापति सुशील कोइरालासम्म पुगेको छ । प्रचण्डले दिल्ली आउन निकै कसरत गरेका थिए । भारतसँगको तिक्तता मेट्न लचकता देखाए । भारतीय राजदूत जयन्तप्रसादसँग बाक्लो भेट गरे । यतिसम्मकी चीन जानुभन्दा पहिला भारत जाने बेवस्ता मिलाउन आग्रह गरे । प्रसादले चीन गएर आउनुहोस् केही फरक पर्दैन भनेपछि मात्र गए । प्रचण्डको भ्रमणले उच्च महत्व पाएपनि काँग्रेस आइकी अध्यक्ष सोनिया गान्धीलाई भेट्न पाएनन् । ६ अर्ब १ करोड मान्छेहरूमध्येमा १२ औं र महिलाहरूमा जर्मन चान्स्लर एन्जेला र्माकरपछिकी शक्तिशाली सोनियालाई नभेट्नुले भ्रमण खल्लो भयो । यद्यपि उनले कर्मचारीतन्त्र हावी भएको भारतका शक्तिशाली कर्मचारी र पूर्व कर्मचारीसँग विगतको गल्तीप्रति माफी दर्शाएर फर्के । उनको भ्रमणले एउटा आइसब्रेक गर्‍यो ।
त्यसपछि आए शेरबहादुर देउवा । नेपाली काँग्रेसका वरिष्ठ नेता तथा पूर्वप्रधानमन्त्री देउवाले उच्च राजनीतिक भेटको मौका पाए । सोनियासँग भेटे । उनी दिल्लीमा रहँदा निर्वाचनको मिति घोषणा भयो । देउवा दिल्ली आएकाले चुनावको मिति घोषणा भएको हौवा पिटाउनेहरू थिए । सुशील कोइराला नडाकी देउवा किन डाकिए ? अब काँग्रेसमा मुख्य शक्ति देउवा नै हुन् भन्ने तर्कहरू बजारमा सुनिए । देउवा दंग परी फर्किए ।
माधवकुमार नेपाल आए । उनले मनमोहन सिंह, सोनिया गान्धीलगायतसँग भेटे । झलनाथ नडाकी किन माधव नेपाल ? प्रश्नहरू उठाइए । झलनाथलाई प्रधानमन्त्री हुँदा समेत भारतले बोलाएन । उनी अमेरिका हानिए । माधव नेपालको भ्रमणले नेपालभित्र निकै चर्चा पायो । भेटघाटको समाचार र तस्वीरले पत्रपत्रिका भरिए । प्रचारप्रसारको व्यवस्थापनमा माधव नेपाल अग्रस्थानमा देखियो । तर, उनको भ्रमण हल्ला गरिए जत्तिको महत्वको होइन भनी भारतीय अधिकारीले खुलासा गरे ।
लामो प्रतिक्षापछि सुशील कोइरालाले भारत भ्रमणको निम्तो पाए । उनको भ्रमणलाई उच्च महत्वका साथ प्रस्तुत गरिएको छ । कोइरालालाई राजनीतिक तहको सम्बन्ध विकसित गर्ने सुझाव छ । वीपी, कृष्णप्रसाद भट्टराई र गिरिजाप्रसाद कोइरालाको राजनीतिक तहको सम्बन्धबारे सम्झाइएको छ । ती सम्बन्धहरूले अन्तगत्वा काम नगरेको बारे हेक्का छैन । गिरिजाप्रसादको राष्ट्रपति बन्ने धोको भारतीय सहयोग नहुँदा पूरा नभएको हो । सुशील नेपालसँग ठूलो क्षेत्रफल जोडिएको उत्तर प्रदेश र विहारका मुख्यमन्त्रीहरू क्रमशः अखिलेश यादव र नितिश कुमारलाई समेत भेट्छन् । नितिश उनको पुराना साथी हुन् । सँगै जेल बसेका थिए । अन्य भारतीय नेताहरूलाई प्राथमिकतामा राखेर भेट्नेछन् । कर्मचारीतन्त्र हावी भएको देशमा नेतातहको सम्बन्धले मात्र काम गर्दैन । नेपाल मामलामा कर्मचारी र विज्ञहरूले बुझाएको रिपोर्ट र सुझावले विशेष अर्थ राख्ने हो ।
भारतले एक-एक गरी नाडी छाम्ने हेतुले निम्तो गरेको छ । राष्ट्रिय हितको नाम दिए पनि नेताहरूले पहिले व्यक्तिगत, पार्टीगत अनिमात्र देशहितको कुरा गरेर फर्किएका थिए । सुशीलको प्राथमिकतामा काँग्रेसलाई आगामी चुनावमा पहिलो स्थान दिलाउन भारतीय सहयोगको आग्रह पर्ने निश्चितप्रायः छ । उनले आउनुअघि अन्य दलका नेता र विज्ञहरूलाई भेटेर चाहिं राम्रो गरेका छन् । जो जसरी आए पनि भारतीय आशिर्वाद थाम्न आएको सन्देश देशभित्र प्रवाह भइसक्यो । भारतले दिएको निम्तो र क्रमैसँग आएका नेताहरूबाट त्यस्तै सन्देश गएको छ । नेताहरू तलाई ठूलो फूलको गुच्छाले स्वागत गर्‍यो कि मलाई भनी ढोल पिट्दैछन् । 
(केसी दिल्लीस्थित जवाहरलाल नेहरु विश्वविद्यालयमा अध्ययनरत हुनुहुन्छ ) - Onlinekhabar

No comments:

Post a Comment

बेनाममा अरुलाई गाली गलौज गर्दै जथाभाबी कमेन्ट लेख्नेहरु लाई यो साईटमा स्थान छैन तर सभ्य भाषाका रचनात्मक कमेन्ट सुझाब सल्लाह लाई भने हार्दिक स्वागत छ । तल Anonymous मा क्लिक गर्नुश अनी आफ्नो सहि नाम र सहि ईमेल सहित ईंग्लिश वा नेपाली मा कमेन्ट लेखी पठाउनुश, अरु वेबसाईट र यस् मा फरक छ बुझी दिनुहोला धन्यवाद । address for send news/views/Article/comments : Email - info@nepalmother.com - सम्पादक